Mix 'n' ... don't match.

Er zijn mensen die de kleur van hun handtas coördineren met de kleur van hun schoenen. Of die hun nagellak aanpassen naargelang de tinten van hun kledij. Dat ziet er dan vaak heel ‘juist’ uit zo’n outfit. Dat klopt. Ik ga eerlijk zijn: ik ben daar veel te lui voor. Als de dingen bij mij kloppen, is dat meestal toeval. Aan de outfit die ik zondag droeg, klopt niks. Maar wat maakt het eigenlijk uit?

De print van de schoenen past niet bij de turban (ik maak mezelf nochtans al maanden wijs dat dat moet), de print van het kraagje maakt alles nog erger maar ik had iets nodig rond mijn nek zodat er geen ‘verbrandingsgevaar’ zou zijn. Want zoals ik eerder al vertelde: de huid die verbrand is door de stralen mag absoluut niet verbranden door de zon. Anders blijft die huid VOOR ALTIJD rood. Dat is lang. 

Een verpleegster suggereerde: draag anders een sjaaltje rond uw nek? Ik zei: ja, maar ik draag al een sjaal op mijn hoofd. Ze bekeek mij met de beste ‘en dan?’ blik die ze had. Ik lachte eens vriendelijk en besliste op dat moment om nooit stijladvies te volgen van iemand met Crocs.  

De handtas kocht ik vorig weekend in de Parijse vintage winkel THANX GOD I’M A VIP waar ik een grondige haat voor Yves Saint Laurent ontwikkelde. Er hing een prachtige YSL broek in maat 36 –mijn maat: te klein. Ik pas de 38. Ook te klein. Yves Saint Laurent... Dickhead.

De verkoopster moet mijn malcontentement gevoeld hebben want hoewel ze de polka dot kraagjes eigenlijk verkochten, heb ik er gewoon eentje meegekregen. Suck that monsieur ‘je n’aime pas les filles avec junk in leur trunk’.

Unlike Sir Mix-A-Lot. 

De eigenares vertelde me dat THANX GOD I’M A VIP binnenkort ook een webshop opent. Zeker checken als je designer stuff aan een heel redelijke prijs zoekt. Wat je ook moet checken als je binnenkort in Parijs bent: de Marc Jacobs Louis Vuitton expo. (Check hier een filmpje als preview.)Vooral de immens grote Marc Jacobs videowall -een soort moodboard of mega Tumblr wall- was heel cool. Blijkt dat ik mijn affiniteit voor Barbra Streisand, Elisabeth Taylor, David Bowie en de film First Wives Club deel met Marc Jacobs. Ja, er zit een homo in mij.

Voorts kocht ik op een rommelmarkt het bizarste accessoire ooit. Ik vond het eerst zo zo cool en nu nog steeds, maar het is ook… vies. Echt vies eigenlijk. Wordt vervolgd!

En ieuw: op deze foto zie je hoe paarsverbrand het onder mijn oksel is. Partèèèè!

Toedels, dudes.

X

kleedje URBAN OUTFITTERS :: broek RIVER ISLAND :: schoenen JEFFREY CAMPBELL :: sjaal VERITAS :: kraagje + handtas THANX GOD I'M A VIP :: armbanden VINTAGE 

Uniform.

Als student kon ik bij onze lokale Blokker beginnen werken. Het loon was afgesproken, het uurrooster lag vast, de papieren waren getekend.  Blij verliet ik het kantoortje en liep ik de winkel door naar buiten. Aan de kassa pauzeerde ik even om mijn toekomstige collega te groeten: 'tot zaterdag!'. Twee stappen buiten besefte ik wat ik net gezien had. Achterwaarts kwam ik op mijn passen terug tot bij het meisje achter de kassa. Ongerust vroeg ik haar 'moeten wij DAT aandoen om te werken?' Ze knikte vrolijk, onbewust dat ze het lelijkste oranje-beige meest vormeloze hemd met Blokker logo OOIT aan had. Lang verhaal kort gemaakt: ik heb niet één dag bij Blokker gewerkt.

Uniformen: niet voor iedereen! Maar zelfs in hun vrije tijd hebben veel vrouwen een soort uniform.  Het witte hemd, de zwarte broek en de comfortabele maar elegante Repetto ballerina’s. Het zijn basic elementen die elke vrouw -volgens de modemagazines dan toch- in haar garderobe moet hebben. Combineer ze samen met een statement accessoire en boem! Je hebt een klassieke maar tijdloze en keer op keer feilloze outfit. Zoals een uniform.

Tenzij je Lenalena bent. Ballerina’s? Daar zijn mijn onderbenen te kort en te scheef voor. (Het lijkt soms alsof mijn onderbeen NAAST mijn knie staat. ) Een zwarte broek? Dan lijk ik –tenzij met skinny jeans- op de brave onderkant van een Scala meisje. Een wit hemd? Dan vragen mensen mij spontaan ‘voor mij ne cola en een portie kaas’. Ik sta er absoluut niet mee.

Dus heb ik mijn eigen versie van het uniform gemaakt. Een witte T shirt, een zwarte maxi en flatforms.
Basic. Buiten de sjaal uiteraard en de riem die nodig is om te verbergen dat ik de rok ingenomen heb met een veiligheidsspeld.

Overdreven poseren is een gevolg van beseffen dat je foto's van jezelf aan het nemen bent om op internet te zetten.

De rok maakte ik vorig jaar samen met mijn oma in haar keuken. Lees: ik zei wat ik moest hebben terwijl zij aan de naaimachine zat. Goeie deal. Ik kreeg zelfs nog pannenkoeken achteraf. 


Intussen komt de zoom los, maar ik vind het wel cool zo. 

Onlangs postte ik op Instagram een gedroomde turbancreatie die ik sinds dan probeer te recreëren.

Maar zonder frou –bald as Britney, bitches- is het echt niet mooi bij mij. Dus ook daar moest ik mijn eigen versie van maken. Een beetje à la Rihanna. Toch? Niet? Van héél ver dan!

Helemaal gewonnen voor het concept flatforms trouwens. ZO. COMFORTABEL. Misschien moet ik eens investeren in een duurder en duurzamer paar. De zool van mijn F21 exemplaren komt al los...

Dé 'Marina-riem' bij uitstek volgens mijn vrienden.

De groene ring met vloeistof heb ik sinds mijn tienerjaren. Hoe een eerste date NOG ongemakkelijker maken? Zo:

DATE: Wat zit er in die ring?

LENALENA: Vergif.

DATE: Haha!

LENALENA: Serieus.

DATE: Hm.

En jullie, dudes: wat is jullie uniform? En kunnen jullie een wit hemd aandoen? Teach me how!

X

Ge moet daar niet eens kaal voor zijn.

Dudes, echt waar: turbans zijn kei-in. OK, het kan zijn dat ik een vertekend beeld heb van de realiteit aangezien ik vaak in ziekenhuizen rondhang, maar toch: doe de boekskes eens open of wandel een H&M binnen. Turban GALORE!

En aangezien ik al vaak van vriendinnen de vraag kreeg: ‘maar hoe doet gij dat?’, dacht ik dat het misschien tijd was voor een tutorial.

Dus bij deze! Onthoud deze wijze woorden en je kan aan de slag: "punt vooraan, dubbele draai, knoopke vanachter en laat u maar gaan." Zou ik dat niet op een beat zetten? En daar een danske bij uitvinden? Zomerhit van 2012 gegarandeerd! The turban song! 

1. Plooi de sjaal dubbel in driehoeksvorm en drapeer hem over je hoofd. Punt vooraan, lange zijde achteraan. Als je omgekeerd begint, zal je eindresultaat nogal moslima zijn. Zo liep ik nochtans in het heel begin rond. De moslima's uit onze buurt waren compleet in de war.

2. Neem de uiteinden van de sjaal vast en vouw ze over elkaar. Niet knopen dus. Knopen = hoofdpijn!  Vouw hierna de uiteinden weer over elkaar. De 'dubbele draai'. Zorg ervoor dat de punt van de sjaal vast zit in de dubbele draai. Dat gaat meestal vanzelf.

3. Draai de twee uiteinden zodat ze zo dun mogelijk worden.

4. Knoop de gedraaide uiteinden vast achter je hoofd en knoop. Langs de achterkant lijkt het inderdaad alsof ik een badmuts aanheb en ik net mijn duikbril heb opgezet. Dat valt tegen. Maar het is de voorkant die telt. Toch? Is dat geen spreekwoord?

5. Nu zit je met de punt van de driehoek vooraan. Wat kan je daarmee doen? Over de dubbele draai draperen en vaststeken tussen de stof. Een stofkuif creëren met andere woorden. Of doen wat ik doe en gewoon beginnen chipoteren tot je tevreden bent:

 

Als ik nog één gouden tip mag geven: hoe onhandiger je bent in het opvolgen van de "punt vooraan, dubbele draai, knoopke vanachter en laat u maar gaan"-techniek, hoe verrassender het resultaat. De beste creaties komen voort uit vergissingen of luiheid. Kijk naar de cornflakes (het resultaat van een potje graan te lang op het vuur te laten staan). Of dub (de voice track vergeten opendraaien in de studio). Of de meerderheid van de kinderen (hoe, gij pakt de pil niet?). 

Veel succes my lovelies!

X

sjaal VERITAS :: vest TOPSHOP :: top H&M :: broek RIVER ISLAND

It's Joan!

Zoals beloofd. Een eigen creatie vandaag. Met dank aan Alber Elbaz van Lanvin (voor H&M, ja ja) voor de sjaal.

Sjaal: Lanvin for H&M  Kleedje: vintage

Als ik er ongemakkelijk uitzie, is dat omdat dat ook zo is. Ik sta niet graag op foto. Dat modeblogs er voor een groot deel uit bestaan om foto's van jezelf te nemen, daar had ik tot vandaag niet over nagedacht. Het zweet breekt mij uit. En deze keer niet enkel door de vapeurs (handen in de lucht voor de premature menopauze!). 

Zelf was ik heel enthousiast over de drapering van de sjaal. Want als je je ogen half sluit en je hoofd een beetje schoon houdt, lijkt het net écht haar. Niet? Een soort sixties kapsel. Nee? Jawel! 

Mijn lief vond keihard van niet. Maar een vriend die net op bezoek kwam heeft mijn hele avond goedgemaakt: 'ge hebt iets weg van Joan uit Mad Men'. Ha! Take that, cancer!

The lovely Joan uit Mad Men

Ik weet niet waarom ik zo blij was dat het (voor mij dan) op echt haar leek. Want het is geen haar. Dat ziet iedereen. En dat is ook oké. 

Maar doen alsof, zit in de menselijke natuur denk ik. Het helpt soms om jezelf voor de gek te houden. Misschien zien groenteburgers er vaak uit als vlees omdat die hard carnivoren zo sneller over de streep getrokken worden onder het motto 'net echt!'. Waarschijnlijk is het onder hetzelfde motto dat Donald Trump het overgebleven haar op de zijkant van zijn hoofd laat groeien om het dan als een toef slagroom op zijn kale hoofd te draperen. Of hij heeft het gewoon te koud met een kaal hoofd. Kan zijn. I feel your pain, D. 

Er is nog één iets dat ik zou willen meegeven. Een les die ik geleerd heb door alles wat ik nu meemaak, de emotionele rollercoaster. Een wijsheid waar iedereen iets aan heeft: het maakt niet uit hoe kaal, ziek of lelijk je 's ochtends uit bed rolt. Je zal er altijd beter uitzien dan Donald Trump. Amen.

Toedels, dudes.

Lenalena

Fashion > cancer

Als je een verkoudheid hebt, post je het op Facebook. Wanneer je kanker hebt, zwijg je hierover in alle talen. Omdat je eerst zelf van de schok moet bekomen Maar na die schok blijf je dat nog voor jezelf houden. Waarom eigenlijk? Ander slecht nieuws heb ik vroeger ook al via Facebook gedeeld: ‘ik ben vanavond twee keer van mijn stoel gevallen’ (echt gebeurd) of ‘ik heb gedroomd van Marylin Manson’ (eveneens echt gebeurd en ik verzeker u: ik val nog liever 10 keer op dezelfde avond van mijn stoel).

Misschien is het omdat je schrik hebt om voor eeuwig ‘het kankermeisje’ te worden. Schrik dat mensen te veel medelijden gaan hebben.

Want het zou ook heel makkelijk zijn om medelijden te hebben met jezelf. Schminken? Waarom? Make-up zal die kaalheid niet verbergen. Jezelf optutten? Pff. Hoe kan je kaal, ziek én vrouwelijk zijn? En hoe kan je in godsnaam een hooddfoek dragen en er toch sexy (lees: niet als een bekeerlinge) uit zien?

Dit zijn de vragen die je vanuit je zetel, stinkend in je trainingsbroek en met een doos Oreo’s in de hand naar Dr Phil en Dr Oz roept. Alsof je nog geen dokters genoeg gezien hebt. Dat is de makkelijke optie. Maar je leven on hold zetten à la “wanneer de behandeling voorbij is, dan…” is dom. Je leven is er nog steeds, de omstandigheden zijn alleen gigantisch veranderd. En daarbij: ik heb niet eens een trainingsbroek.

Nee, want ik tut mij graag op. Uitdrukken wie ik ben door mijn outfits maakt mij gelukkig. En net nu ik soms ongelukkig ben, heb ik dat het hardst nodig. En net nu ik het het hardst nodig heb, is het nog nooit zo moeilijk geweest. Alles lijkt momenteel een opdracht. En turbans zijn plots noodgedwongen mijn stijlkenmerk geworden. En passen die bij alles? Naaaah darling!

Een blog en hopelijk enkele lezers zullen mij de schop onder mijn kont geven die ik op sommige dagen nodig zal hebben.

Maar potentiële lezer, wees niet bang: dit is geen kankerblog. Fashion  > kanker. Het is alleen een aanzet.

Hieronder enkele ladies die een turban rocken. Laat u inspireren, draag er ook een wanneer uw kapper weer dacht dat ge 10 en niet 3 cm zei en maak er een trend van! 

Alle afbeeldingen via We Heart It. Check meer turban galore op mijn We Heart It- profiel.

Mijn eigen creatie: coming soon! Als in… morgen.

Toedels, dudes.

Lenalena